استه ویا1 یا گیاه شیرین، بومی قاره آمریکاست و نخستین بار پزشکی اسپانیایی در سال 1888 آن را مطالعه کرد. در طول قرنها، مردم پاراگوئه و برزیل برای شیرین کردن غذا و درمان فشار خون بالا، سوزش معده، کنترل اوریک اسید و درمان چاقی، از آن استفاده میکردند. اکنون بسیاری از کشورها مانند ژاپن عصاره استه ویا را به عنوان جایگزین شیرینکنندههای مصنوعی، مانند ساخارین، آسپارتام و سیکلامات وارد بازار کردهاند تا از زیانهای این انواع مصنوعی جلوگیری کنند. از جملة ترکیبات شیرینکنندة آن (گلیکوزیدها) عبارتاند از استه ویوزید2، ربادیوزید A و جز اینها. در این پروژه، روشهای مختلف تولید و استخراج گلیکوزیدهای استه ویا مانند استخراج با حلالها، استخراج با سیال فوق بحرانی SCFE3، صافشهای غشایی، فرا و نانو بررسی شده است. در پایان، طرح مناسبی برای فرایند تولید شیرینکننده استه ویا ارائه شده است.
ناهید، پروین، عالمزاده، ایران و سجاد مرتضوی، سید. (1395). طراحی واحد استخراج شیرینکننده طبیعی از برگ استه ویا. مهندسی شیمی ایران، 15(87)، 28–34.
MLA
ناهید، پروین، عالمزاده، ایران، و سجاد مرتضوی، سید. "طراحی واحد استخراج شیرینکننده طبیعی از برگ استه ویا"، مهندسی شیمی ایران، 15، 87، 1395، 28–34.
HARVARD
ناهید، پروین، عالمزاده، ایران، و سجاد مرتضوی، سید. (1395). 'طراحی واحد استخراج شیرینکننده طبیعی از برگ استه ویا'، مهندسی شیمی ایران، 15(87), pp. 28–34.
CHICAGO
ناهید، پروین، عالمزاده، ایران و سجاد مرتضوی، سید، "طراحی واحد استخراج شیرینکننده طبیعی از برگ استه ویا." مهندسی شیمی ایران، 15 87 (1395): 28–34,
VANCOUVER
ناهید پروین، عالمزاده ایران، سجاد مرتضوی سید. طراحی واحد استخراج شیرینکننده طبیعی از برگ استه ویا. مهندسی شیمی ایران. 1395;15(87):28–34.